Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2005
ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΕΚΔΟΣΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΡΧΕΙΟ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ:





 
ΠΟΛΙΤΗΣ / ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ

17/10/2005

Ο «π» στον Κατταράκτη

Παραδεισένια ζωγραφιά με σοβαρές αμαρτίες

Τόπος γλυκός, που τον κερνά ζωή, η αρμύρα της θάλασσας και τον δροσίζει το αεράκι των λόφων με την ήρεμη βλάστηση που τον αγκαλιάζουν. Ευλογημένη γη, αγαλλίαση ψυχής, που «κάτι» όμως κρατά κλειστά τα παράθυρα της και δεν επιτρέπει να μπουν κι άλλες ηλιαχτίδες που θα του δώσουν αυτό το «κάτι άλλο» που του λείπει για να γίνει ολοφώτεινος. Λες κι ένα αόρατο χέρι ή και η νοοτροπία κάποιων κατοίκων του, σωστά ίσως έως ενός σημείου, κρατά μακριά τις σειρήνες.
Ένας τόπος γεμάτος ομορφιές και λίγα, αλλά πάρα πολύ σοβαρά προβλήματα.
Νερό, αποχέτευση, επαγγελματικά προβλήματα κι αιγιαλίτιδα οικιστική ζώνη, παίζουν κοντραμπάντο με την ανεπανάληπτη αισθητική του χώρου, το φλοίσβισμα των κυμάτων στα κρηπιδώματα της παραλίας και το φιλόξενο καλωσόρισμα των κατοίκων.

Χαρακτηριστικά

Το σημερινό χωριό απέχει 14 χλμ. από τη χώρα. Πολλά τα μεσαιωνικά και Γενουάτικα κτίσματα που χαρακτηρίζονται ακόμη και σήμερα από παλιές εκκλησίες και πρώην μοναστήρια.

Ονομασία

Πήρε το όνομά του από τους Καταρράκτες που σχηματιζόταν παλιά στην περιοχή της Παναγιάς της Ρουχουνιώτισσας, κοντά στο Παλιό Χωριό. Πριν το 1821 το Παλιό Χωριό αποτελούσαν 7 μικροί οικισμοί. Κοντά στη θάλασσα υπήρχε το παλιό χωριό Γαλιά.
Το σημερινό χωριό, αλλιώς και Καλαμάγρα, μπορεί στη σύγχρονη εποχή να άρχισε να κατοικείται σταδιακά μετά από τον καταστροφικό σεισμό του 1881, αλλά υπάρχουν μαρτυρίες κι ευρήματα που αποκαλύπτουν ότι εκατοικείτο από τα αρχαία χρόνια. Ο όρμος ονομάζεται Αφαλερού, σκάβοντας οι πρώτοι που κατέβηκαν βρήκαν ερείπια αρχαίου ναού.
Ο χείμαρρος της Καλαθούς χωρίζει στη μέση τον όρμο της Αφαλερούς, στις περιοχές Κουκούλα και Λιμάντι.
Το χωριό αναγνωρίστηκε ως κοινότητα με Βασιλικό Διάταγμα το 1917. Το 1920 είχε 614 κατοίκους, το 1928 749, το 1940 729 και το 1971 491, όσους περίπου πάνω κάτω και τώρα. Η αύξηση της 10ετίας του 1920, οφείλεται στους Μικρασιάτες πρόσφυγες.

Εκπαίδευση

Πριν το 1881 στο Παλιό Χωρικό, οι Καταρρακτούσοι μάθαιναν γράμματα σε ιδιωτικούς δασκάλους. Στο νέο χωριό, το πρώτο σχολείο ήταν ξύλινη παράγκα. Το 1889 με έξοδα των κατοίκων χτίστηκε νέο σχολείο, που λειτούργησε έως το 1957. Εκεί στεγάζεται σήμερα η αίθουσα εκδηλώσεων του Φ.Ο.Κ.
Το νέο σχολείο στον Κάμπο άρχισε να κτίζεται το 1953. Είχε περίπου 80 μαθητές όταν πρωτολειτούργησε. Σήμερα είναι τριθέσιο. Το νηπιαγωγείο έχει 6 παιδιά. «Δεν υπάρχει πρόβλημα σχολικής στέγης» τονίζει ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Π. Στρογγυλός. «Χρηματοδοτείται από το Δήμο, προστέθηκε νέα αίθουσα. Οι δάσκαλοι είναι πολύ δραστήριοι» τονίζει κι ο κ. Δ. Καλησπέρης.

Πολιτισμός

Το 1978 ιδρύθηκε ο Φιλοπρόοδος Όμιλος Καταρράκτη. Το Δ.Σ. αποτελείται από τους:
Πρόεδρος: Β. Στούπος, Γραμ.: Γ. Ποταμούσιος, Μέλη: Π. Στρογγυλός, Αργ. Λαμπίρη, Θ. Τρικύλας, Α. Παναγή, Δ. Καραγιάννης. Ο σύλλογος Καταρρακτουσών Αττικής έχει αδρανοποιηθεί. Με τα χρηματικά υπόλοιπα του ταμείου του χτίστηκαν τα τοιχία της Παναγίας της Ρουχουνιώτισσας. Ο Φιλοπρόοδος διαμόρφωσε τους χώρους. Το Δεκαπενταύγουστο διοργανώνει πανηγύρι με ορχήστρα και δωρεάν καλό φαγητό. Φέτος δημιουργήθηκε παιδική χορωδία με υπεύθυνη τη Βίνα Αμπανούδη. Έχουν διοργανωθεί και θεατρικές παραστάσεις στο παλιό σχολείο, ενώ προγραμματίζεται η παρουσίαση έκθεσης φωτογραφίας, από τις δραστηριότητες των κατοίκων. Ο κ. Π. Στρογγυλός αναγνωρίζει ότι ο κόσμος στηρίζει οικονομικά τον Σύλλογο, αλλά όχι και σαν φυσική παρουσία. «Δεν είμαι ικανοποιημένος, δεν έχει έλθει η νεολαία κοντά όσο θέλουμε» λέει.

Ρεύμα – τηλέφωνο

Το χωριό ρευματοδοτήθηκε το 1959-60. Τηλέφωνο με μανιβέλα πρωτομπήκε πριν το 1935. Ήταν στο σπίτι της τυφλής, της Μαρίας Ποταμούση. Ήθη – έθιμα

Θεοφάνεια – Σταυρός

Ήταν το μοναδικό χωριό της περιοχής που πάντα των Φώτων έριχναν το Σταυρό στη θάλασσα. Ξεκινούσαν πομπή από την εκκλησία με λάβαρα κι όργανα. Μετά το πιάσιμο, τα όργανα συνέχιζαν στα καφενεία. Έρχονταν κι από άλλα χωριά με μουλάρια. Μπροστά στα μαγαζιά υπήρχαν τα «κρουκέλια» τα τσιγκέλια που δένουν τα ζώα.

Παιδικά παιχνίδια

Λέκο – φυλακτή, αραΐ – μπουραΐ, σκλάβος, πρώτη ελιά, τσίτα, γλι-γλι. Χαμένες μνήμες, ανθρώπινα, γήινα παιχνίδια.

Πετροπόλεμος

Οι μάχες δίνονταν κάθε δύο χρόνια στον Κάμπο μεταξύ Νενήτων και Βουνού. Οι Καταρρακτούσοι ήταν πάντα με τους Νενητούσους. Αντίπαλοι Φλάτσια, Βουνό, Κοινή, Πατρικά. Νικητές ήταν αυτοί που κατόρθωναν να πάρουν ένα κεραμίδι, από ένα σπίτι του αντίπαλου χωριού. Λίγο επικίνδυνο έθιμο.

Παραγωγή μαστιχιού (φώτο)

Το 1972 έφτασε τα 10.045 κιλά.
Το 1982 έπεσε στα 7.433 κιλά. Τώρα έχει ανέβει κάπως πάλι.

Χείμαρρος Καλαθούς (φώτο)

Τώρα είναι ξερός. Παλιότερα, μάζευε όλα τα νερά από τα γύρω χωριά. «Στις 18/11/1952 πλημμύρισε κι έκανε μεγάλες υλικές ζημιές στο χωριό. Είναι όμως κι ένα από τα στολίδια του. Άσε που τα τελευταία χρόνια εξυπηρετεί και σαν χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων...

Άγιος Γιάννης Αργέντης

Είναι πρώην μοναστήρι με περίφημο τέμπλο. Σώζονται τα κελιά. Ακόμα περιμένουν οι Καταρρακτούσοι να γίνουν τα έργα ανάπλασης που κάποτε είχε εξαγγείλει η Αρχαιολογική Υπηρεσία.
Οι κυνηγού το έχουν τάμα να πηγαίνουν στο πανηγύρι του στις 29 Αυγούστου. Από κοντά κι οι παστελάδες, οι Τσικουδάδες κ.λ.π.

Οδοποιία

Η παλιά είσοδος του χωριού, ήταν η βόρεια από τη διασταύρωση του καροτσόδρομου του Καραβά. Η κεντρική γέφυρα του ποταμού κατασκευάστηκε το 1925-28. Παλιότερα τον περνούσαν πατώντας πάνω σε ένα μαδέρι. Μετά τις καταστροφές του 1952, επιστρατεύτηκε και πάλι το μαδέρι. Το 1982 ξαναφτιάχτηκε, ενισχύθηκε και διαπλατύνθηκε. Έτσι συνδέθηκαν οδικά καλύτερα οι δύο περιοχές. Το 1932-35 ανοίχτηκε ο νοτινός καροτσόδρομος προς τη Φτωχή Παναγιά. Το 1964 ασφαλτοστρώθηκε ο κεντρικός δρόμος προς τα νοτιόχωρα. Οι εσωτερικοί δρόμοι του χωριού τσιμεντοστρώθηκαν στη συνέχεια σταδικά την περίοδο 1968-69. Το 1983-84 ασφαλτοστρώθηκε τμηματικά ο κεντρικός δρόμος του χωριού. Άσφαλτος στην παραλία έπεσε το 1992 μετά την κατασκευή του δικτύου του βιολογικού καθαρισμού.

Προκυμαία – αλιευτικό καταφύγιο

«Ο Καταρράκτης ήταν πάντα το επίνειο όλων των νότιων Μαστιχοχώρων» τονίζει ο κ. Δ. Καλησπέρης. Εδώ γινόταν η διακίνηση των εμπορευμάτων. Μπάλες άχυρα, πυρήνες, λιπάσματα, ξεφορτώνονταν με βουδόκαρα. Τα φόρτωναν με μαδέρια, σε βάρκες, τα μετέφεραν σε Λαγκαδούσικα καΐκια στο πέλαγος κι από εκεί έφευγαν για την υπόλοιπη Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 1954 με προσωπική εργασία κατασκευάστηκε το πρώτο τμήμα του κάθετου μόλου, κοντά στο τότε κέντρο Σιταρά, στην αποθήκη του συνεταιρισμού. Εκεί ξεφόρτωναν πρώτα οι βάρκες.
Το 1983, επί προεδρίας Κοινοτικού Συμβουλίου του κ. Γ. Φιστουρή σε συνεργασία με το λιμενικό ταμείο έγινε η μελέτη για την κατασκευή του λιμενικού καταφυγίου. Αργότερα επιμηκύνθηκε και το 2001 κατασκευάστηκε κι ο Βόρειος μόλος.

Λιμενίσκος καταφυγής

Δεν έγινε ποτέ. Στα τέλη της 10ετίας 1990, είχε δοθεί προτεραιότητα για την κατασκευή έργων υποδοχής τουριστικών σκαφών. Μπήκαν κρουνοί νερού, υποδοχές ρεύματος, αλλά εκεί έμεινα όλα. «Άγνωστο» γιατί.

Έργα κατασκευής προκυμαίας (φώτο)

Το 1938, η κοινότητα κατασκεύασε το πρώτο «μουράγιο» με ξερολιθιές, για προστασία της παραλίας. Μετά την κατοχή έγιναν άλλα 50 μ. από τον σπίτι της οικογένειας Γαΐλα, προς το κέντρο. «Το 1958 η Π. Γαΐλα, έκανε το πρώτο έργο μπροστά στο σπίτι της με δικά της έξοδα. Το 1959 με χρήματα της Πρόνοιας έγιναν τα βορινά ντουβάρια από το σπίτι του Γ. Ορφανού ως το λιμάνι. Μεροκάματο 24 δρχ. Λίγο αργότερα έγινε ένα κομμάτι μετά το λιμάνι» μας πληροφορούν οι κ.κ. Π. Στρογγυλός και Γ. Φιστουρής.
Το 1968 επισκέφτηκε το χωρικό, έφαγε στο καφενείο της Άννας κι έδωσε 60.000 δρχ. για να κατασκευαστεί ακόμη ένα τμήμα. Η δωρεά συμπληρώθηκε με χρήματα της κ. Πολυκρίτης Βαρκάρη, μητέρας του σημερινού Δημάρχου Ιωνίας του Ν. Κολίτσου και του Ηρ. Φωτόπουλου. Έτσι, η προκυμαία έφτασε ως τη γωνία του κ. Πρώιου.
Το 1985 επί προεδρίας Γ. Φιστουρή έγινε ένα κομμάτι 100 μ. περίπου βορινά μετά το σπίτι του Γ. Βαρκάρη. Η τσιμεντόστρωση της προκυμαίας άρχισε σταδιακά από το 1971-72. Πάλι πρώτη έριξε τσιμέντο η οικογένεια Γαΐλα, μπροστά στα σπίτια της. Έγινε ο διάδρομος έως το πρώην κοινοτικό γραφείο. Η ασφαλτόστρωση έγινε το 1992-93. Οι καθιζήσεις των κρηπιδωμάτων ήταν συχνές. Κυρίως στα βόρεια. Ο κ. Δ. Καλησπέρης υποστηρίζει ότι τις προκαλούσε η παράνομη αμμοληψία από το βυθό παραμέσα. «Παίρναν άμμο από τη θάλασσα να χτίζουν σπίτια σε άλλα χωριά κι η θάλασσα έκλεινε τις πληγές της παίρνοντας μπάζα από τη στεριά» λέει.

Ύδρευση

Εδώ είναι ένας από τους μεγάλους καημούς του χωριού. Σήμερα, δεν ξέρουν αν το πόσιμο νερό που πίνουν πληροί τους όρους υγιεινής. Η τελευταία δειγματοληψία του Κρατικού Χημείου, από την γεώτρηση της Τύλης το δείχνει ακατάλληλο με 182 ml κολοβακτηρίδια. Οι εξετάσεις του Χημείου της ΤΕΔΚ, το δείχνουν «μπριλάντι» με μόνο 2 ml κολοβακτηριδίων. Ο πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου με δική του πρωτοβουλία έκοψε τη χορήγηση πόσιμου νερού στα σπίτια και τα μαγαζιά. Αρκετοί αντιδρούν. «Για να κόψουν το νερό, πρέπει να μας δώσουν άλλο» λέει ο κ. Καλησπέρης. Δεν έχουν. Καταλογίζουν στο Δήμο καθυστέρηση, εξυπηρέτηση ίσως πολιτικών σκοπιμοτήτων. Ο κ. Π. Στρογγυλός τα διαψεύδει. Επικρατεί αναβρασμός, μήνες τώρα.

Ιστορία

Τα πρώτα υδρευτικά έργα έγιναν το 1939. Έφεραν νερό από το Ρουχούνι,. Με δύο τουλούμπες έδιναν νερό έξω από το σπίτι του Α. Χαραλαμπάκη και στο Λιμάντι. Το 1956 έγινε το υδραγωγείο και λίγες δημόσιες βρύσες. Ξαγρύπνια να πάρει πρωί πρωί νερό, ουρές για σειρά και καυγάδες. Αργότερα έριξαν στο δίκτυο και τις πληγές της Αγ. Ερμιόνης.
Το 1982 η γεώτρηση της Καλαθούς έλυσε μεγάλο μέρος του προβλήματος της ύδρευσης. Το 1977 ιδρύθηκε ο Υδρευτικός Σύνδεσμος Καταρράκτη – Νενήτων – Βουνού – Φλατσίων. Αδρανοποιήθηκε την περίοδο 1978-82. Το 1983 ανοίχτηκε η γεώτρηση της Στεναχώνης. Από το 2000 έχει γίνει θαλάσσια. «Φταίει η υπεράντληση, από τότε που δόθηκε νερό και στο Δήμο Μαστιχοχωρίων» λένε. Το 1992 ανοίχτηκε η γεώτρηση της Τύλης, επί Δημαρχίας Λ. Σταμούλη. Εξοπλίσθηκε επί Ρουκανά, ουσιαστικά αντλήθηκε επί Κλιαμενάκη. Πρώτα ήταν καλό νερό. Τώρα με τα κολοβακτηρίδια δεν ξέρουν τι γίνεται. «Επί τέλους, ας μας πει επίσημα κάποιος αν πρέπει να πίνουμε ή όχι».
Το δίκτυο για νερό λάτρας είναι άλλο.

Αποχέτευση

Άλλο μαρτύριο. Παλιά τα λύμα έπεφταν ζωντανά στη θάλασσα. «Και τώρα το ίδιο γίνεται» υποστηρίζουν ο κ. Δ. Καλησπέρης και αρκετοί άλλοι. Το 1960 λειτούργησε το πρώτο κάθετο δίκτυο στον κεντρικό δρόμο, που ήταν παλιά για το δίκτυο όμβριων υδάτων. Το 1975-77 κατασκευάστηκαν τρεις απορροφητικές σηπτικές δεξαμενές. Προβληματικές.

Πρωτοβάθμια μονάδα

Το 1984-85 έγινε η μελέτη της μονάδας βιολογικού καθαρισμού. Την ίδια περίοδο κατασκευάστηκε ο κεντρικός συλλέκτης. Σταδιακά έγινε και το εσωτερικό δίκτυο. Οι δεξαμενές του βιολογικού ολοκληρώθηκαν το 1988-89. Δεξαμενές συγκέντρωσης, χλωρίωσης και ξήρανσης. Οι τελευταίες δεν λειτούργησαν ποτέ και δημιουργούν το μεγάλο πρόβλημα των λυμάτων που βάζουν σε κίνδυνο την υγεία των κατοίκων και δυσφημούν το τουριστικό θέρετρο. Εκεί μαζεύονται και υπερχειλίζουν τα στερεά λύματα. Τα υγρά, λένε ότι μεταφέρονται με αγωγό 300 μ. μέσα στη θάλασσα. Από το 1995 όλα αυτά, στις περιοχές Σκάλα και Τσόμπος. «Δεν λειτούργησαν ποτέ οι δεξαμενές ξήρανσης, δεν λειτούργησε ποτέ σαν πρωτοβάθμιος καθαρισμός, αλλά μόνο σαν χλωριοτήρας» τονίζουν όλοι δυστυχώς. Ο κ. Δ. Καλησπέρης υποστηρίζει ότι υγρά και στερεά, καταλήγουν στη θάλασσα ζωντανά και ρυπαίνουν όλη την ευρύτερη περιοχή. Άλλοι υποστηρίζουν ότι δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, «τρώμε και στην μάπα» τονίζει ο κ. Π. Στρογγυλός, «τις υπερχειλίσεις των λυμάτων όλων των γύρω χωριών που λόγω κατηφόρας καταλήγουν σε εμάς». Συμφωνούν όλοι. Έτσι μολύνονται ίσως κι οι πηγές. «Με 100.000 ευρώ, θα μπορούσε να μπει ένα μηχάνημα ΡΑΚ με βακίλους και θα πίναμε καθαρό νερό. Τίποτα δεν έγινε όμως» υποστηρίζει ο κ. Καλησπέρης.

Βιολογικός Νενήτων

«Η κατασκευή της μικρής μονάδας βιολογικού καθαρισμού των Νενήτων θα λύσει
αυτό το πρόβλημα τουλάχιστον» μας πληροφορεί ο κ. Π. Στρογγυλός.

Επαγγελματικές διαμάχες

Η προκυμαία το καλοκαίρι είναι κοφτήριο χρημάτων. Το Λιμενικό Ταμείο ενοικιάζει τον εξωτερικό χώρο στα καταστήματα. Τους απαγορεύει όμως να καταλαμβάνουν και τα χαμηλά σημεία της προκυμαίας, μετά από παράπονα ψαράδων, ότι παρεμποδίζεται η δουλειά τους. Τους περιόρισε και το χώρο των υπαίθριων τραπεζακιών. Κάποιοι μιλάνε για ευνοούμενους, όπως και στην καταβολή του Δημοτικού τέλους, που λένε ότι δεν το αποδίδουν όλοι ισότιμα. Τα προβλήματα είναι σοβαρά, οι διενέξεις μεγάλες. Η ηχορύπανση κι η επικίνδυνη κυκλοφορία μηχανών, συμπληρώνουν το πρόβλημα.

Αιγιαλίτιδα ζώνη

Άλλο αγκάθι. Έχουν δημιουργηθεί ανισότητες. Αναρωτιούνται ποιος ξεκίνησε το θέμα ορισμού της ζώνης επί Δημαρχίας Ρουκανά. Η πρώτη χάραξη το 1988 βάσει του ισχύοντος Π.Δ. έπαιρνε μέσα όλα τα σπίτια της παραλιακής ζώνης. «Στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης έγραψαν ψευδώς ότι το χωριό δεν είναι τουριστικό, ότι είναι έρημο και γκρεμισμένο. Έτσι είναι ο Καταρράκτης; ρωτάνε. Ο κόσμος αντέδρασε. Το 2004 έγινε η δεύτερη «θεραπευτική» τροποποίηση. Το όριο μεταφέρθηκε ακριβώς μπροστά από τα παλιά σπίτια, που μένουν άθικτα. Τα νέα σπίτια που κτίζονται όμως, αναγκάζονται να πάνε 15 μ. πιο μέσα την οικοδομική γραμμή τους. Έτσι κάποιοι αδικούνται κι η οριογραμμή γίνεται ... ζιγκ – ζαγκ. «Από το πρώτο διάταγμα είναι καλύτερο, αλλά και αυτό δεν είναι σωστό» λένε. Μάλλον θα τροποποιηθεί κι αυτό. «Η κανονική χάραξη υποστηρίζουν ότι θα έπρεπε να ορισθεί στην άκρη των κρηπιδωμάτων. Κάτι που νομικά βέβαια πάσχει.

Οδική σύνδεση με Αγ. Φωτεινή, Βοκαριά

Άπιαστο όνειρο

Αναπτυξιακό, αλλά άπιαστο όνειρο η παραλιακή οδική σύνδεση από Μέγα Λιμνιώνα έως Κώμη. Επί δικτατορίας έγινε μελέτη σύνδεσης Αγ. Φωτεινής – Καταρράκτη. Ο δρόμος έχει χαραχθεί 150 μ. εσωτερικά από την παραλία. Δεν έχει προχωρήσει, ούτε προβλέπεται να γίνει, λένε. «Λόγω κόστους» ισχυρίζονται οι πολιτειακοί παράγοντες. Κάποιο υποψιάζονται άλλα. Το ίδιο δεν προχωράει κι η σύνδεση με Βοκαριά.

Το μεγάλο έργο

Σύντομα ξεκινάει το μεγάλο έργο της ανάπλασης κι εξωραϊσμού της παραλίας του χωριού. Εγκρίθηκε η Προγραμματική Σύμβαση Έργου με το Λιμενικό Ταμείο. Έχει ολοκληρωθεί η μελέτη. Προϋπολογισμός 900.000 €. Γίνεται προσπάθεια σύμπτυξης του. Η Δημοτική Αρχή πιστεύει ότι θα έχει ολοκληρωθεί μέσα στο 2006 και θα λύσει πολλά προβλήματα της προκυμαίας. «ήταν το μεγάλο όνειρο του Γ. Βαρκάρη» λέει κλείνοντας το αφιέρωμα ο Π. Στρογγυλός.

Υ.Γ. Για την καταγραφή του αφιερώματος ευχαριστούμε τους Π. Στρογγυλό, Δ. Καλησπέρη, Γ. Φιστουρή καθώς και τον Ν. Βαρκάρη.



ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΗΜΕΡΩΝ:

» ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ (11/10/2005)

» ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ (03/10/2005)

» ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ (27/09/2005)

» ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ (19/09/2005)

» ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ (07/09/2005)

 

 
ΚΑΙΡΟΣ:
17-22
4-5

ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ:
Οσηέ του Προφήτου
ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ:
Διημερεύει
ΣΚΡΙΝΗ Πεζ.Βασιλειάδη
Διανυκτερεύει
ΤΣΟΥΡΟΣ Πολυτεχνείου 19

ΒΕΝΖΙΝΑΔΙΚΑ:
ΚΑΡΑΤΖΑΣ Κλούβα, Κάμπος
ΛΟΥΚΑΚΗΣ Κολυμβητήριο
ΚΥΡΛΑΓΚΙΤΣΗΣ Λατόμι
ΓΟΥΒΑΚΗΣ Θολοποτάμι
ΜΟΝΙΩΔΗ Κοινή
ΤΣΟΦΛΙΑΣ Γρου
ΜΠΟΥΡΝΑΚΑΣ Μεστά

ΠΛΟΙΑ:
Από ΠΕΙΡΑΙΑ για ΧΙΟ
12.30 ΝΗΣΟΣ ΜΥΚΟΝΟΣ
19.00 ΜΥΤΙΛΗΝΗ
Από ΧΙΟ για ΠΕΙΡΑΙΑ
00.30 ΝΗΣΟΣ ΜΥΚΟΝΟΣ
Από ΧΙΟ για ΜΥΤΙΛΗΝΗ
19.00 ΝΗΣΟΣ ΜΥΚΟΝΟΣ
04.00 ΜΥΤΙΛΗΝΗ

ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ:
ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ
ΑΘΗΝΑ-ΧΙΟ 05.50-13.20-15.45-18.40
ΧΙΟ-ΑΘΗΝΑ 07.05-14.35-17.00-19.55
AEGEAN AIRLINES
ΑΘΗΝΑ-ΧΙΟ 08.40-17.15
ΧΙΟ-ΑΘΗΝΑ 10.00-18.35





 
"ΠΟΛΙΤΗΣ" - ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΧΙΑΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ
ΤΗΛ: 22710-81314, 81315 - FAX: 22710-81316 - EMAIL:
polnews@otenet.gr
Σχεδιασμός & Φιλοξενία: Chiosnet